سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در افغانستان با بیان اینکه تجربۀ جهاد سرمایۀ اصلی مردم افغانستان است خاطرنشان کرد که با تلاش سردار سلیمانی، جبهۀ مقاومت در کنفرانس بن محور اصلی گردید.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از فارس، همزمان با فرا رسیدن اولین سالگرد شهادت سردار قاسم سلیمانی، رهبر جبهه مقاومت علیه گروه داعش و شبکه های تروریستی در منطقه و فرمانده پیشین نیروی قدس سپاه پاسداران ایران، وبینار(کنفرانس آنلاین) واکاوی نقش سردار سلیمانی در مسأله افغانستان، از سوی جمعی از نخبگان و فرهنگیان افغانستانی برگزار شد.

ابوالفضل ظهره وند سفیر اسبق ایران در افغانستان، در رابطه با شهید سلیمانی و فعالیت ایشان در سپاه قدس گفت: شهید سلیمانی فرمانده سپاه قدس بودند و به عنوان بخشی از ساختارهای سیاسی ایران در همین چهارچوب سردار سلیمانی اواخر سال ۷۶ به این صحنه وارد شدند، از آن مقطع تا کنفرانس بن، یک بخش از دستاورد نظام سیاسی در افغانستان را باید محصول کمک های جمهوری اسلامی ایران و بخشی هم محصول تلاش های سپاه قدس و فرماندهی آن، سردار سلیمانی بدانیم.

وی افزود: در آن مقطع اگر به تاریخ مراجعه کنیم، دیگر از جبهه متحد چیزی نمانده بود و جریان تکفیر در حال قبضه کلیت افعانستان بود و معلوم نبود بعد از آن چه تغییراتی در حوزه ژئوپولتیک منطقه بوجود بیاید و رویکرد مقاومت که در جمهوری اسلامی ایران برای حفظ نقشه ژئوپولتیک منطقه و کمک به پایایی حوزه های پیرامونی نقش تعیین کننده ای در آن مقطع داشت.

ظهره وند ادامه داد: سردار سلیمانی برای کمک رساندن به جبهه متحد می توانست مقاومت را ادامه دهد و کار به جایی رسید که سر میز مذاکرات در کنفرانس بن، محور اصلی، جبهه مقاومت شد و پس از آن بخشی از جریان که متاثر از کمک های جمهوری اسلامی ایران بود؛ یعنی گروه صلح قبرس که این ها دو ستون اصلی بودند در شکل دهی به نظام سیاسی که در افغانستان شاهد آن هستیم، علی رغم کمبود هایی که وجود دارد و در حال حاضر هم می بینیم که جبهه دولت در دوحه که سر میز در حال مذاکره هستند تمام تلاش شان این است که همین قانون اساسی و همین ساختار سیاسی و موقعیت را در افغانستان حفظ کنند؛ پس بنابراین نقش سردار سلیمانی در تحولات سیاسی در افغانستان و آمدن صلح و شکل گیری نظام سیاسی در افغانستان در خور توجه و تقدیر است.

ظهره وند با بیان اینکه ایران نسبت به افغانستان هیچ گاه طمعی نداشته است، گفت: ببینید در موضوع افغانستان هیچ طمع و موضوع خاصی را ایران نداشته و ندارد و نخواهد داشت؛ ما در واقع نوعی از هم راستایی در تهدیدات و فرصت ها می بینیم بین باشندگان این بخش از جهان؛ و قطعا ثبات در افغانستان امنیت و ثبات ما را در پی دارد، ناامنی و بی ثباتی و بهم ریختگی در افغانستان یا سوریه یا در عراق همان شرایط را به ما تحمیل خواهد کرد و هزینه های ما را افزایش می دهد.

وی افزود: در دیالوگی که در آن زمان بین سردار سلیمانی و رهبران جهادی در آن مقطع بود یا حتی قبل از آن دوستان دیگری هم بودند که همین مسیر را ادامه می دادند که همین بحث بود شما همین دوستانی که در دولت هستند و در مصادر امور که سوال کنید هرگز نمی توانند کدی بدهند که ناظر بر این باشد که سردار سلیمانی یا جمهوری اسلامی ایران و یا سفارت ما در کابل متاثر از این بوده که در بدل کمک هایى که انجام می دهد و رایزنی هایى که دارد، نکته و موقعیت خاصی را طلب کرده و یا خاک و معدنی و یا امکاناتی را خواسته باشد. آنچه گفتیم این بوده که چه می شود کرد تا ملت افغانستان و دولت افغانستان بتواند کارآمد باشد و مسیر رشد و توسعه را طی کند.

سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در افغانستان افزود: در مقطعی برخی از دوستان در جبهه شمال، خانواده هایشان ناگزیر شدند که به سمت ایران بیایند، باز میزبانی آنها با سپاه قدس و سردار سلیمانی بود که با آغوش باز این دوستان را پذیرایی کردند و کمک کردند و امکاناتی را که می خواستند از جنبه آموزشی و پژوهشی و لوژیستیک دریغ نکردند و دریغ هم نمی کنند، بخاطر اینکه ما دو ملت هستیم با اشتراکات عمیق تاریخی و فرهنگی و هویتی؛ به همین خاطر است که می بینیم هر وقت ثبات و رشد در افغانستان است ما هم خاطرمان جمع است و هر وقت که نگرانی و بهم ریختگی است، ما هم در کنار مردم متحمل آن شرایط می شویم و شهادت 9 دیپلمات ما در مزارشریف که همکاران و دوستان آن زمان من هستند، ناظر بر همین ادعا ست.

وی خاطرنشان کرد: پخش تصاویری که سردار سلیمانی را کنار احمدشاه مسعود، استاد سیاف و آقای دکتر عبدالله و جمعی دیگر از فرماندهان جهادی نشان می دهد بعد از شهادت شان بازتاب خیلی وسیعی داشت و به یکبارگی نقش ایشان را در مسئله افغانستان برجسته کرد؛ این مراودات مال همان مقطعی هست که اوج فعالیت های سردار سلیمانی بود در کمک رسانی چه از جنبه امکانات چه از جنبه دادن روحیه و ترسیم خطوط. در واقع راه مشترک به دوستان مان بود که در بخش محدودی از افغانستان باقی مانده بودند، یعنی وضعیتی شد که مزار هم سقوط کرد؛ آنچه که مانده بود شمال شرق افغانستان بود.

ظهره وند با اشاره به اینکه سردار سلیمانی و همکاران شان با چه دشواری از طرق مختلف خودشان را به تخار و یا بدخشان و یا پنجشیر می رساندند، گفت: آنان می خواستند هم امید بدهند به دوستان، که همواره خواهند داد و هم اینکه به آنها بگویند در نهایت شما باشنده منطقه هستید و بدانید که شمایید که پیروزید، هر چند که دشمنان آرامی شما و ما را نمی خواهند؛ و متوسل به این هستند که ما را در بحران های عمیق فرو ببرند. لطف الهی هم شامل حال شما و ما بوده و ان شاءالله هم ادامه خواهیم داد. آن فیلم ها یک سند روشنی بود مبنی بر اینکه در آن شرایط سخت، خود سردار دست بالا زده بود و با مدیریت انقلابی و با تفکر مقاومت، پیشگام بود؛ جلوتر از نیروهایش و در هر عرصه ای که نیاز بود؛ و دوستان طلب برگزاری نشست، گفتگو و بررسی راه حل های مشترک می کردند ایشان دریغ نداشتند و در آن مقطع حاضر می شدند و آن مقطعی است که هنوز کنفرانس بن شکل نگرفته بود و بیشترین فشار کاری روی سردار سلیمانی بود، برای اینکه امکانات و نیازهای شما را تامین بکند.

سفیر پیشین ایران در افغانستان افزود: این در حالی است که همین یک تریلیون دالری که آمریکایی ها مدعی آن هستند، و در واقع برای ویرانی و کشتار مردم افغانستان هزینه کردند، اگر یک دهم آن را یا صد میلیارد دالر برای آبادانی و عمران افغانستان هزینه می کردند، آیا اوضاع امروز به این وخامت و این ورطه می افتاد؟ باید توجه داشت که سال های بعد از کنفرانس بن به عبارتی محصول تلاش های ایران در چند عرصه اس. یکی از آنها فرآیند مذاکرات صلح است که خود من در واقع ماموریت اصلی ام این بود که گروه صلح قبرس را طی دو سال شکل دادیم و بوجود آوردیم و نشان دادیم که ایران پرچم دار صلح است.

ظهره وند اما خاطرنشان کرد: با وجود آنکه جمهوری اسلامی آن همه زحمت کشید، نتیجه این شد که این جورج بوش شیطان آمد و گفت که ایران محور شرارت است. خوب ایران در قبال این همه تلاش ها، چه چیزی از افغانستان خواست و یا گرفت؟

ظهره وند در بخش دیگر سخنان خود گفت: شما می بینید که صحنه ی تحولات افغانستان در واقع متفاوت از آن چیزی است که سردار در حوزه ی سوریه و سوریه و لبنان انجام داد. ما اگر در لبنان و سوریه و عراق هم بودیم، بنا به درخواست دولت های آنان و مردم آنجا بوده، اما در افغانستان چنین طلبی نشده است. بنابراین ما کار اصلی مان را انجام دادیم و می دهیم، در بخش نظارت که نظاره کردیم و هر جا که توانستیم سعی کردیم کمک و میزبانی کنیم اما رشته این کار دست کسانی بوده که امروز نتیجه ی این کارشان شده گسترش ناامنی و بحران و می بینید که این چند ماه هم مردم افغانستان زمان را از دست دادند و سطح ناامنی بیش از گذشته شده است. اما هیچ انگشت اتهامی را کسی به سمت ایران نمی آورد.

سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در افغانستان خاطرنشان کرد: من اعتقادم این بوده و هست که مردم افغانستان بدانند که آقایی و عزت و امنیت را به کسی هدیه نمی دهند، اگر شما آزادی می خواهید، اگر شما امنیت و عزت خودتان را می خواهید و آینده افغانستان برایتان مهم است، باید با اتحاد با یکدیگر و اتکا به ظرفیت داخلی خود آن را بدست بیاورید و اینکه در دوحه و یا در آمریکا، اروپا و جای دیگر حتی در ایران بخواهند آنها را به شما هدیه و پیشکش دهند، از نظر من این یک نوع فریب هست و بدانید که فقط زمان را از دست داده اید.

ظهره وند در این راستا ادامه داد: هرگاه فرزندان مان ترور (شهید) می شوند، این ها ضربه ای است که دارد به شما وارد می شود؛ خسارت هایی که ساده جبران نخواهند شد. اگر فرض کنیم 20سال گذشته را در 35 میلیون جمعیت افغانستان ضرب کنیم، ببینید چند نفر را از دست داده اید و متاسفانه به جای اینکه مردم و افکار عمومی از کسانی که آمدند و ده ها پایگاه زدند در افغانستان سوال بکنند، بقیه را متهم می کنند! آیا ما در افغانستان پایگاهی داریم؟ در حالی که کارهای مفیدی برای افغانستان انجام دادیم که آخرینش این بود که ما فاز سوم راه آهن خواف هرات را تکمیل کردیم.

وی افزود: آیا جز این است که به مردم افغانستان راه دادیم، امکانات دادیم که در چابهار بتوانند به آب های آزاد دست پیدا بکنند و از قدرت مانور چانه زنی بیشتری در سیاست خارجی برخوردار شوند و بتوانند امکانات خودشان را فراهم کنند؛ بنابراین من معتقدم دوستان و کسانی که دارند شیطنت می کنند متوجه باشند؛ افکار عمومی و مردم از خارجی ها سوال کنند اگه امروز آمدید برای ما چه آورده اید، نتیجه این ده ها پایگاهی که در افغانستان زده اید برای ما چه بود؟ با چه مجوزی آمدید و این شرارت ها را به وجود آوردید و امروز صحنه را ترک می کنید.

سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در افغانستان در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: مردم افغانستان بدانند که مسیر، مسیر مقاومت است؛ مسیر، مسیری است که کار آمدی خود را در سوریه و عراق و در دوره جهاد تجربه خودش را نشان داده و این تجربه از نظر من سرمایه اصلی مردم افغانستان است.

این در حالی است که به گفته برگزارکنندگان این وبینار، افغانستان پس از مسأله فلسطین، دومین چالش بزرگ و دیرپای جهان اسلام در یک قرن گذشته است. در این بین، با پیروزی انقلاب اسلامی و تأسیس جمهوری اسلامی در ایران به رهبری امام خمینی(ره)، در بیش از چهار دهه قبل، نظام و دولت جمهوری اسلامی همواره به دنبال کمک به حل بحران افغانستان و حمایت از مردم کشور برآمدند و این کشور، به خصوص این که به دلیل همسایگی به صورت مستقیم از بی ثباتی در افغانستان تأثیر می پذیرد، نقش بسزایی در طول دوران جهاد مقدس مردم افغانستان، پیروزی این جهاد و همچنین شرایط بغرنج به وجود آمده پس آن، دوره مقاومت علیه رژیم طالبان و در نهایت، دوره پس از کنفرانس بن و سقوط طالبان به نفع صلح، ثبات و آبادانی کشور بازی کرده است.

در این بین، یکی از چهره های کلیدی و برجسته ایرانی که پیرامون قضایای افغانستان فعال بوده و نقش بارزی در برقراری ارتباط، مشورت و کمک به گروه ها و جریان های مختلف کشور بازی کرده و سفرهای مختلف و متواتری به افغانستان داشته، سردار شهید قاسم سلیمانی بوده است.

به دنبال شهادت این پیشتاز مقاومت اسلامی در سطح منطقه و جهان، عکس هایی از نشست ها و جلسات سردار سلیمانی با احمدشاه مسعود، قهرمان ملی کشور و نزدیکان او در صفحات اجتماعی منتشر شد و به یک باره، نقش برجسته او را در مسأله افغانستان نمایان ساخت.

شهادت سردار سلیمانی، با وجود برخی ممانعت ها و محدودیت ها در فضای کنونی افغانستان، با واکنش های منفی گسترده ای همراه شد. یکی از این واکنش ها در میان رهبران سیاسی و جهادی افغانستان بود که خود بیان گر نقش و جایگاه سردار سلیمانی در مسأله افغانستان است. دولت افغانستان نیز در پی این حمله تروریستی، ضمن نکوهش و محکومیت آن، آن را به دولت و ملت ایران تسلیت گفته است.