وزارت خارجه افغانستان از ادامه همکاری ها با ایران خبر داد.

وزارت خارجه افغانستان اعلام کرد: «همکاری با کشورهای منطقه، از جمله کشور دوست و برادر ایران، بخشی از تلاش های جمهوری اسلامی افغانستان به منظور ایجاد و تقویت اجماع منطقه ای در خصوص روند صلح می باشد».

بیانیه افزود: ما باور داریم که برای تأمین و تضمین صلح در افغانستان و رفع تهدید تروریسم در منطقه و جهان، تعامل و همکاری صادقانه میان همه طرف های ذینفع امری مهم و حیاتی است.

وزارت خارجه افغانستان در واکنش به گزارش ها مبنی بر تقابل آمریکا و ایران در افغانستان نیز تصریح کرد: سیاست خارجی این کشور بر محور صلح و امنیت، همکاری های اقتصادی، و همگرایی های دوجانبه و چندجانبه استوار است، بنابراین همکاری با یک کشور، به هیچ وجه به معنای عدم همکاری یا تقابل با سایر کشورها نخواهد بود.

این در حالی است که روزنامه «هشت صبح» در مطلبی نوشته بود: «دولت افغانستان در نظر دارد (اگر بتواند) مذاکرات صلح را از حیطه صلاحیت و مدیریت آمریکا و پاکستان خارج بسازد و با هم پیمانان منطقه ای اش آنرا به سرانجام برساند. این طرح روی دست اتمر، وزیر خارجه کشور و جواد ظریف، وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران قرار دارد».

در این نوشتار همچنین آمده است: «آمریکا به دنبال ایجاد حکومت موقت در افغانستان است و پاکستان نیز در این مسیر با واشنگتن همراه می باشد؛ برنامه نخست آمریکایی ها ایجاد حکومت موقت، هم زمان با آن توافق طرفین جنگ بر سر آتش بس دایمی و بعد از آن صحبت روی چگونگی نظام پس از منازعه است».

ایران با داشتن صدها کیلومتر مرز مشترک با افغانستان و داشتن روابط دیرینه تاریخی با این کشور، درطی دهه های گذشته از جنگ و ناامنی در همسایه شرقی خود تأثیرات منفی بسیاری پذیرفته است که از نمونه های آن می توان به گسترش تروریسم، افزایش کشت مواد مخدر، موج مهاجران و افزایش حضور بی ثبات ساز آمریکا در منطقه اشاره کرد.

جمهوری اسلامی ایران در چهار دهه جنگ و ناامنی همواره در کنار مردم و دولت افغانستان حضور داشته و از میلیون ها مهاجر به شایسته گی مهمان نوازی کرده که نقش آنها در دو دهه تحول اخیر افغانستان درخشان است.

در حال حاضر نیز که مذاکرات درون افغانی میان کابل و طالبان با نگرانی هایی از سوی جامعه افغانستان همراه بوده که نسبت به بازگشت سالهای سیاه امارت گرایی نگران هستند، موضع ایران حمایت از صلح و ثبات افغانستان با در نظر گرفتن دیدگاه تمامی گروه های داخلی و کاهش دخالت های خارجی بی ثبات ساز می باشد.