حملۀ تروریستی بر دانشگاه کابل، با محکومیت کم سابقه و گستردۀ جهانی روبرو شده است.

اکثریت کشورهای جهان، حمله بر دانشگاه کابل را با کلمات شدید محکوم کردند و با خانواده های قربانیان و مردم افغانستان ابراز همدردی کردند.

در حمله به ساختمان استاژ قضایی دانشگاه کابل، دست کم ۳۵ دانشجو جان باختند و بیشتر از ۴۰ تن دیگر زخم برداشتند.

حکومت افغانستان طالبان را مسوول این رویداد دانست؛ اما طالبان در اعلامیه یی دست داشتن در این رویداد را رد کردند. بلاخره داعش مسوولیت حمله را برعهده گرفت.

در این میان، بازتاب حمله در شبکه های اجتماعی و همدردی ایران با قربانیان رویداد، بیش از همه گان بود. رهبران ایران یکپارچه این رویداد را محکوم کردند و با حضور در سفارت افغانستان پیام همدردی فرستادند.

علی اکبر صالحی معاون ریاست جمهوری و رییس کمیسیون انرژی اتمی، عباس عراقچی معاون وزارت خارجه و نمایندگان و دیپلومات های ایرانی با حضور در سفارت افغانستان، روی کتابچۀ تعزیت یادداشت نوشتند.

برای همدردی با مردم افغانستان، برج آزادی تهران با بیرق افغانستان مزین شد و سرود ملی افغانستان پخش شد. شهرداری تهران بیلبوردهایی را به همدردی با افغان ها در سطح شهر نصب کرد.

اکثر دانشگاه های ایران، عنوانی دانشگاه کابل پیام های رسمی همدردی فرستادند.

شاعران ایرانی، در سوگ جوانان مظلوم افغانستان سرودند و گریستند.

شعر شاعر برجسته ایرانی یک نمونه از این غم شریکی هاست.

در اندوه کابل

تنها نسوزد افغان در این غم
مانیزگشتیم گریان در این غم

چون بار دیگر افغان به خون خفت !
از فارس برخاست افغان دراین غم

تنها نه کابل ماتم سرا شد
شد غرق اندوه ایران دراین غم

ای دوست ! خود را تنها مپندار
حال من و توست یکسان دراین غم

حال من و تو ازهم جدا نیست
بایک زبانیم نالان در این غم

مشهد در این غم همچون مزار است
سوزد چو کابل تهران دراین غم

همسایه ! سر را برشانه ام نه
شاید بجوییم درمان دراین غم

سخت است، اما با تکیه برهم
گردد تحمل آسان در این غم

یاران شیعه ! یاران سنی !
باید بخوانیم قرآن دراین غم

(افشین علاء )

پدر دختر دانشجویی از شهدای حمله تروریستی دانشگاه کابل پس از ۱۴۳ تماس تلفنی با گوشی دخترکش، چون پاسخی نگرفت پیام داد جان پدر کجاستی؟

شعر از استاد قزوه برای آن دختر و همکلاسی های شهیدش

صبح امروز پیامکی دیدم که شعر بود و فی البداهه این غزلک را نوشتم برای دختری به نام کابل جان!

جان پدر کجاستی؟

جرم تو چیست نازنین؟ صدق و صفا و راستی
ای که تو از خدای خود غیر خدا نخواستی

ای به فدای خنده ی زخمی و دلشکسته ات
شکر خدا که همچنان سرخوشی و به پاستی

کابل زخم خورده ام! وقت برای گریه نیست
گریه ی با تبسمی، گم شده در خداستی

کابل جان خسته ام! شانه ی ما پناه تو
چشم و زبان پارسی! نور دو چشم ماستی

کابل جان چه می کشی؟ از دست حرامیان
کابل بی پناه من! قبله ی عشق و راستی!

دختر شعر فارسی! کابل من ! چه می کنی؟
حرف بزن! عزیز من! جان پدر! کجاستی؟!

استاد قزوه

انتهای مطلب