استفاده از ماسک در حالی به دنبال شیوع ویروس جدید کرونا در بسیاری از کشورها رواج یافته است که برخی معتقدند چهره پوشیده شان امکان برقراری ارتباط با دیگری و انتقال احساسات را مشکل می کند.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از یورونیوز، اما یک روانشناس آلمانی معتقد است این تصور که پنهان کردن بخش پائین صورت در برقراری ارتباط با دیگری مشکل ایجاد می کند درست نیست. اورزولا هس، استاد روانشناسی در دانشگاه هومبولت در برلین بر این باور است که انسان ها از راه های مختلفی برای برقراری ارتباط استفاده می کنند که لزوما به بخش پائین چهره وابسته نیست. او از مشت کوبیدن بر روی میز یا حرکت ابروها به عنوان حرکاتی یاد می کند که احساسات افراد را بدون توجه به وضعیت نیمه پائینی صورت منتقل می کند.

او همچنین معتقد است که برخی احساسات مانند «امیدواری» تنها از طریق صدای افراد منتقل می شوند و انعکاسی در چهره آنها ندارند.

از سوی دیگر این استاد روانشناسی تاکید می کند که اهمیت نیمه بالای چهره افراد به ویژه چشمان در انتقال احساسات را نباید نادیده گرفت. پیش از این نتیجه بررسی های سایمون بارون کوهن، روانشناس بریتانیایی در دهه ۱۹۹۰ نشان داده بود که اغلب افراد تنها با نگاه به چشمان دیگری و مشاهده تغییر حالت چشمان او می توانند متوجه شرایط روحی و روانی وی بشوند.

با این حال اورزولا هس بر این باور است که بدون مشاهده دهان افراد درک برخی از احساسات مشکل خواهد بود. به گفته او حالت نیمه بالای چهره افراد هنگام «ترس» و «تعجب» مشابه است و آنچه افراد را قادر به تفکیک این دو احساس از یکدیگر می کند حالت دهان است.

از سوی دیگر احساس افراد در مورد استفاده از ماسک می تواند بر برقراری رابطه بین آنها و افرادی که ماسک به صورت زده اند تاثیر بگذارد. اگر فردی استفاده از ماسک را «بی فایده» بداند نحوه ارتباط گیری او با کسی که ماسک زده است متفاوت از فردی خواهد بود که به استفاده از ماسک و «فایده» آن باور دارد.

در برخی از کشورها از جمله آمریکا و برزیل استفاده از ماسک جنبه ای سیاسی یافته است و همین امر می تواند به پیش داوری در مورد فردی که ماسک به چهره دارد دامن بزند.