سرانجام پس از سه ماه کشمکش سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله بر سر نتیجه انتخابات ریاست جمهوری، این دو امروز یک شنبه توافق سیاسی امضا کردند.

این توافق سیاسی، پس از آن امضا می شود که هم اشرف غنی و هم عبدالله عبدالله در انتخابات جنجالی سال گذشته خودرا برنده اعلام کردند و مراسم های تحلیف را به جا آوردند.

بربنیاد یک نسخه این توافق سیاسی که نشر شده است، اشرف غنی رییس جمهور است و عبدالله عبدالله عبدالله هم مسوولیت «شورای عالی مصالحه» را خواهد داشت و نیز در کابینه ۵۰ درصد سهم خواهد داشت.

متن توافق نامه را اینجا بخوانید:

در این نسخه توافق نامه آمده است که روند صلح را شورای عالی مصالحه ملی رهبری خواهد کرد و هیأت مذاکره کننده صلح به این نهاد گزارش خواهد داد.

اعطای رتبه نظامی مارشالی برای جنرال دوستم بربنیاد فرمان رییس جمهور و عضویت وی در شورای عالی دولت و شورای امنیت ملی بخشی دیگر از این توافق است.

در همین حال، منابعی می گویند که وزارت های، امور داخله، عدلیه، کار و امور اجتماعی، امور مهاجرین و عودت کننده گان، ترانسپورت، اقتصاد، زراعت آبیاری و مالداری، تحصیلات عالی، امور سرحدات و قبایل، صنعت و تجارت و وزارت مخابرات و تکنالوژی معلوماتی نیز از سوی غنی به عبدالله پیشنهاد شده است.

در بخشی از این توافق نامه به اصلاحات در ساختار حکومت و برگزاری انتخابات نیز پرداخته شده است.

بربنیاد این توافق نانه یک هیات نظارتی پنج نفری که مشمول چهره های ملی - سیاسی خواهند بود ایجاد خواهد شد تا جلو نقض توافق نامه را بگیرد.

خلاصه ای از سخنان دکتر عبدالله عبدالله پس  از امضای توافقنامه سیاسی میان ارگ و سپیدار:

  « همانطور که مردم شریف افغانستان در جریان هستند نتایج انتخابات مشکل ساز شد و همزمان دو مراسم تحلیف ریاست جمهوری توسط هر دو تیم برگزار شد.

• شکی وجود ندارد که انتخابات افغانستان مراحل قانونی خود را به ویژه در مرحلهء رسیدگی به شکایات به درستی طی نکرد. اگر واقعا می خواهیم مردم افغانستان دیگر شاهد دو مراسم تحلیف نباشند، وظیفه ی همه ما است که نگذاریم انتخابات از مسیر قانونی اش دوباره منحرف شود.

• امروز شما شاهد مراسم امضاء توافقنامه بین این دو تیم می باشید. توافقنامه ای که بعد از مشوره های زیاد با مردم و اقشار مختلف جامعه و با میانجی گری بزرگان این کشور ترتیب شده است.

• شکی وجود ندارد که کشور عزیزمان افغانستان در بحرانی ترین وضعیت ممکن قرار دارد.

• کاهش کمک های جامعهء جهانی خصوصا کمک ها ی ایالات متحدهء امریکا، بحران کرونا و تاثیرات منفی اقتصادی و اجتماعی آن روی مردم، معطل بودن امور حکومت داری، تشدید ناامنی ها، تاکید جامعه جهانی بر توافق بین دو تیم و از همه مهمتر خواست اکثریت مطلق مردم، همه و همه بر آن شد که ما از سعه صدر کار بگیریم و با تدبیر پیش برویم.

• من نمی خواهم در اینجا در مورد نتایج انتخاباتی صحبت کنم و آن را به قضاوت مردم واگذار می کنم. مطمئنا گذشت زمان همه موضوعات را مشخص می نماید.

• پذیرفتن این توافق سیاسی کار آسانی نبود ولی تصمیم به این انعطاف با مشوره اکثریت اعضای تیم ثبات و همگرایی فقط و فقط بخاطر رضای حق تعالی و منافع علیای کشور صورت گرفت.

• بی ثباتی می توانست کشور را به قهقرا ببرد و منفعت آن را فقط دشمنان افغانستان ببرند.

• موقف بخشی از همکاران مان را که تا اکنون با این تصمیم همنوایی ندارند، کاملا درک می کنیم ولی دنبال کردن اهداف مشترک مان همچنان ادامه دارد.

• تعهد ما در جهت اصلاحات بنیادی در قوانین، به خصوص تعدیلات مورد نیاز در قانون اساسی و پروسه های انتخاباتی هم چنان باقوت پا بر جاست که در متن توافقنامه به صورت واضح تصریح یافته است.

• راه های دست کاری در نتایج انتخابات و آرای مردم برای همیشه مسدود شود. به همین منظور باید ارکان لویه جرگه به زودی تکمیل گردد.

• به دلیل عملی نشدن مفردات توافقنامه ی حکومت وحدت ملی، در انتخابات 1398 نیز با عین مشکل در پروسه ی انتخابات روبرو شدیم.

• امیدواریم حکومت جدید با استفاده مثبت از تجارب پنج سال گذشته فرصت خدمت گزاری بیشتری به مردم فراهم کند.
• مطمئنا موفقیت این توافقنامه به هماهنگی دو طرف و عملی شدن آن بستگی دارد.

• نظامی که حمایت واقعی مردم را نداشته باشد، به صورت طبیعی در فاصله از مردم قرار گرفته و چنان چه دیدیم در هر عرصه با بحران و بن بست مواجه می گردد.

• ما به خاطر رسیدن به صلح و تامین امنیت و رفاه عامه، قدم به پیش گذاشتیم تا بن بست شکسته شود. حالا همه چیز به رعایت و برخورد صادقانه با توافقنامه بستگی دارد.

• همانطور که بار بار گفتم آمادهء هر نوع قربانی برای دستیابی به صلح پایدار هستم.

• اگر مسئولیت شورای عالی مصالحه ملی را عهده دار شدم بخاطر اهمیت فوق العادهء صلح برای مردم در این مقطع زمانی حساس و استفاده از فرصت بوجود آمده است.

• اولویت اصلی کشور، امروز صلح است.

• صاحبان اصلی این کشور مردم هستند. مردمی که هر روز قربانی می دهند. مردمی که از جنگ خسته شده اند و همه یک صدا امروز صلح می خواهند.

• در مقابل صلح، جنگ است و همه ما به این توافق رسیده ایم که جنگ راه حل نیست. جنگ فقط مشکل افغانستان را پیچیده تر میکند و انشاءالله به آن پایان می بخشیم.

• واقعیت این است که بخش نظامی ایالات متحدهء امریکا در حال خارج شدن از افغانستان است و کمک های جامعهء جهانی نیز در حال کم شدن است. آنها می خواهند این خروج یک خروج مسئولانه باشد و بخاطر همین صلح از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.

• ما نیازمند اعتمادسازی در همه سطوح هستیم. اعتماد ملی باید تقویت شود.

• در عدم موجودیت فضای اعتماد پروسهء صلح پیشرفتی نخواهد داشت.

• اعتمادسازی مسئولیت همه جوانب است. طالبان نیز باید حسن نیت خویش را عملا ثابت کنند تا اعتماد لازم ایجاد شود.»