درست اواخر حکومت حامد کرزی، رئیس جمهوری پیشین اوضاع امنیتی در مقایسه به سال های پیش آن بدتر شد و همه در انتظار شکل گیری یک حکومت کارا و با برنامه بودند.

به خاطر شکل گیری این حکومت در ناامن ترین نقاط کشور مردم پای صندوق های رأی رفتند و در این مسیر یک شمار کشته شدند، یک شمار هم انگشتان دست شان را از دست دادند و یک شمار دیگر هم زخمی شدند، اما رفتند تا زعامت کشور را بر کرسی بنشانند که نشد.

پس از کش وقوس زیاد حکومتی به اصطلاح دوسره یا همان حکومت وحدت ملی شکل گرفت که آغاز بدبختی و سیاه روز مردم کشور نیز شمرده می شود.

در جریان حکومت وحدت ملی مردم توده توده قتل عام شدند که هیچ وجدان زنده یی فراموش نخواهد کرد؛ تروریستان طالب چگونه 350 نوجوان، جوان و مردان میان سال یکاولنگی را به رگبار بستند، 52 غیرنظامی را در میرزا اولنگ سرپل کشتند، تبسم را گلو بریدند، هزاره ها را در مراسم عروسی، راهپیمایی اعتراضی دهمزنگ، در مرکز آموزشی، کلپ ورزشی و حال در بیمارستان قتل عام کردند.

مثل دیروز به یاد دارم که محمداشرف غنی پس از شبیه خونی در میرزااولنگِ سرپل که طالبان در آن روز 52 غیرنظامی را به فجیع ترین شکل به قتل رسانده بودند، این حمله را نیز تقبیح کرد و گفت که انتقام قتل عام میرزااولنگ را می گیرد.

اما اکنون که بیشتر از سه سال می گذرد کجاست انتقام، چگونه انتقام گرفته شد و چرا برای مردم پاسخی در این باره داده نشد؟ در ادامه طالبان 350 نوجوان، جوان و مردان میان سال یکاولنگی را نیز به تاریخ 19 جدی سال 1397 خورشیدی تیرباران کردند که زمین و زمان در آن روز اشک ریختند و تااکنون نیز درد و خون این جوانان تازه است.

محمداشرف غنی این حمله را تقبیح کرد و وعده داد که انتقام خون مردم را خواهد گرفت.

پس از آن سربریدن زنان و کودکان در زابل، جهان و نهادهای حقوق بشری را در لرزه انداخت، اما آنچه حکومت و شخص رئیس جمهور برای مردم تحویل داد، خبرنامه یی چند سطری بود که در آن حمله تقبیح شده بود.

در این خبرنامه آمده بود که رئیس جمهور غنی این حمله را با شدیدترین الفاظ تقبیح کرده و برای پی گیری و مجازات عاملان این جنایت بزرگ کوتاهی نخواهد کرد. اما تاکنون هیچ اقدام عملی یی برای پی گیری و دلجوی خانواده هایی که عزیزان شان را از دست دادند، نشده است.

در ادامۀ این شبیه خون ها و تقبیح های حکومتی، گروه های تروریستی تاکنون ده ها مورد جنایت بشری را راه اندازی کرده اند. در تازه ترین مورد، روز پیش گروهی از تفنگداران بر بیمارستان صدبستر در دشت برچی یورش بردند و ده ها تن از زنان و کودکان بی گناه را قتل عام کردند.

صدها خانواده به خاطر این رویداد اشک ریختند، اما یکبار دیگر حکومت و شخص خود رئیس جمهور غنی این رویداد را تقبیح کرد. اما با این حال حکومت افغانستان نه تنها که انتقام خون مردم بی گناه را از جانی های قرن نگرفته است، بل شماری را به بهانه های مختلف از زندان های حکومتی آزاد کرده است.

منبع: سلام وطندار