روزگاری بامیان افغانستان بهشت هیپی های اروپایی و جاذبه ای برای گردشگران خارجی بود. مجسمه های بودا در این شهر تاریخی به جذب گردشگران کمک می کردند تا اینکه طالبان این مجسمه ها را در سال ۲۰۰۱ به کلی منفجر و ویران کردند.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از یورونیوز، در سال های اخیر مقام های افغان تلاش کردند تا گردشگری را دوباره در بامیان فعال کنند. روند جذب گردشگر در بامیان به خوبی پیش می رفت که شیوع ویروس کرونا موجب توقف کار هتل ها و امور گردشگری در این منطقه شد.

تندیس های بودا در بامیان، تا قبل از تخریب، بزرگ ترین تندیس های بودا و بلندترین مجسمه های سنگی در جهان به شمار می آمدند.

بامیان با دریاچه های تماشایی و طبیعتی زیبا و آثار تاریخی همچنان چشم انتظار گردشگران داخلی و خارجی است.

چین گردشگران را به حضور در بامیان تشویق می کند

یوانشی، توریست چینی از تبلیغات دولت چین در امن بودن منطقه بامیان افغانستان می گوید حالا ما باید این نکته را با دیگران در میان بگذاریم تا بدانند اینجا به نسبت منطقه گردشگری امنی است.

کلیم الله بامیک، صاحب یکی از هتل های بامیان به دوره های پیش از وقوع جنگ و حضور گردشگران در بامیان اشاره کرده و می گوید: «روزگاری اینجا خیلی شلوغ بود. هتل لوکسی هم نبود اما خیلی از اروپایی های پولدار به اینجا می آمدند.» او می افزاید: «من و بسیاری از شهروندان افغان تنها خواستار امنیت هستیم. امنیت که بیاید گردشگری هم می آید.»

افزایش روند جذب گردشگر در بامیان

عزیزه، زن افغانستانی که کسب و کار کوچکی دارد از میزان فروش محصولاتش نسبت به سالهای گذشته راضی است.

اسحاق عزیزی، رئیس اداره فرهنگ و گردشگری بامیان هم می گوید: «سال گذشته ۱۸۰ هزار توریست داشتیم و امسال ۲۲۰ هزارنفر. این آمار نشان می دهد که شاهد افزایش ۱۵ تا ۲۰ درصدی حضور گردشگران در این منطقه بودیم.»

آثار منفی شیوع ویروس کرونا بر هتلداری در بامیان

رضا یوسفی، مدیر یکی از هتل های بامیان از تاثیر شیوع ویروس کرونا بر سفر گردشگران در هفته های اخیر به بامیان می گوید: «دو هفته می شود که هیچ مشتری نداشتیم. این مدت هم هیچ تماس تلفنی و ایمیلی مبنی بر رزرو هتل دریافت نکردیم. بنابراین مجبور شدیم خیلی از کارمندان مان را هم مرخص کنیم.»

مجسمه های بودا در خنگ بت و سرخ بت، تندیس های بزرگی به بلندای ۵۳ و ۳۵ متر بودند که در دل کوه در ولایت بامیان افغانستان قرار داشتند.

تندیس کوچکتر در سال ۵۰۷ میلادی و تندیس بزرگتر در سال ۵۵۴ میلادی ساخته شدند و در نهایت سال ۲۰۰۱ میلادی طالبان از این دو اثر تاریخی تنها تلی خاک برجای گذاشت.