۲۵ سال پس از خروج ارتش سرخ شوروی سابق از افغانستان، برخی شهروندان کشورمان در بازگویی خاطرات خود از حضور و خروج این ارتش در افغانستان گفتند و آنان را میهمانان ناخوانده افغان‎ها دانستند.

به گزارش انصار به نقل از فارس، در حالی که 25 سال از خروج نظامیان شوروی سابق از افغانستان می‎گذرد، اما هنوز هم خاطرات تلخ تهاجم ارتش سرخ و خروج این ارتش در ذهن افغان‎ها زنده است.

(عبدالوهاب خان) از افسران سابق ارتش افغانستان در گفت‎وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در کابل، از آخرین روزهای حضور ارتش سرخ شوروی در افغانستان خاطراتی را بیان کرد.

وی در این خصوص اظهار داشت: بسیاری از نظامیان شوروی نمی‎دانستند که برای چه در افغانستان می‎جنگند و هر باری که این بحث مطرح می‎شد، تنها پاسخ آنان انجام (وظیفه سربازی) بود.

هرگز به افغانستان برنمی‎گردیم

عبدالوهاب گفت: هنگامی که خروج ارتش سرخ از افغانستان آغاز شده بود روزی به یکی از پایگاه‎های ارتش سرخ رفتم و سراسیمگی، شکست و یأس و ناامیدی را در چهره هر یک از نظامیان شوروی دیدم.

وی در ادامه تأکید کرد با دیدن چهره آنان متوجه شدم که پس از 9 سال جنگ در افغانستان، آنان از آغاز این جنگ پشیمان بودند.

این افسر سابق ارتش افغانستان افزود: در آن زمان از یک افسر شوروی پرسیدم که اگر دولت شما تصمیم بگیرد دوباره شما را به افغانستان بفرستد چه خواهید کرد؟ بدون تأمل گفت که هرگز برنمی‎گردیم و دولت شوروی هرگز این اشتباه را تکرار نخواهد کرد.

مسابقه خروج از افغانستان

وی در ادامه اظهار داشت: هنگام خروج ارتش سرخ شوروی از افغانستان، شاهد بودم که چگونه مسابقه خروج آغاز شده بود.

عبدالوهاب افزود: هر لشکر نظامی تلاش داشت تا زودتر شامل جدول خروج شود زیرا آنان از ادامه حضور در افغانستان به شدت هراسان بودند.

وی گفت: به‎رغم تمام توافقاتی که بین برخی از فرماندهان مجاهدین و ارتش سرخ مبنی بر خروج امن صورت گرفته بود، برخی از نظامیان این ارتش با یورش مجاهدین روبه‎رو شده و کشته شدند.

فروش سلاح به افغان ها و فرار از ارتش

(محمد ابراهیم) یکی از رانندگان بزرگراه کابل-مزارشریف که در هنگام خروج ارتش سرخ شوروی از افغانستان حدود 33 سال داشته، گفت: من به عنوان یک راننده، همواره با برخی از رانندگان کاروان‎های نظامی و تدارکاتی نظامیان شوروی که بین ولایت‎های شمالی و پایتخت افغانستان در تردد بودند، ارتباط داشتم.

وی افزود: آنان را نظامیان سخت‎سر و استواری یافتم که در فنون نظامی دارای مهارت‎های ویژه ای بودند اما هیچ تعهد و پابندی به وظایف خود نداشتند.

به گفته محمد ابراهیم، در سال‎های هفتم و هشتم که زمزمه‎ خروج نظامیان شوروی از افغانستان به گوش می‎رسید و جنگ افغانستان طولانی شده بود، این نظامیان تلاش می‎کردند به نحوی از جنگ فرار کنند.

وی در ادامه تصریح کرد: آنان با ناامیدی از پیروزی در جنگ، سلاح های خود را با قیمت پایین به افغان‎ها می‎فروختند.

نظامیان شوروی میهمانان ناخوانده افغان‎ها

این شاهد عینی با یادآوری از روزهای پایانی خروج ارتش سرخ گفت: در آن زمان بزرگراه (کابل-حیرتان) مسدود شده بود و تنها نظامیان ارتش سرخ و دولت (نجیب‎اله) می‎توانستند از آن استفاده کنند و به همین خاطر موتر وی 40 روز در محدوده ولایت بغلان متوقف شده بود.

وی در ادامه افزود: در همان زمان با کاروانی از نظامیان ارتش سرخ برخورد می کند و یک نظامی آن ارتش که فارسی بلد بوده به وی می گوید آنان برای حفظ جان مردم افغانستان به این کشور آمده بودند ولی آن مردم قدرشان را ندانستند.

این راننده افغان تصریح کرد که من در جواب آن نظامی ارتش سرخ گفتم: شما برای حفظ منافع خود به افغانستان آمدید و اینجا مهمان ناخوانده بودید.

نظامیان ارتش شوروی پس از حدود 9 سال جنگ در افغانستان سرانجام در برابر اراده مردم این کشور شکست خوردند و در 26 ماه دلو 1367 خورشیدی با تحمل خسارت‎های سنگین جانی و مالی و بدنامی تاریخی افغانستان را ترک کردند.