(خاکیموف باخرتدین شاراپوویچ) یکی از نظامیان بازمانده ارتش شوروی سابق در افغانستان است که در سرنوشت جالب خود پس از مسلمان شدن به صفوف مجاهدین پیوست و با نیروهای شوروی جنگید.

به گزارش انصار به نقل از خبرنگار خبرگزاری فارس در هرات، در شمال شهر هرات ساختمانی به نام موزیم جهاد وجود دارد.

در این موزیم یکی از بازماندگان ارتش شوروی به عنوان کارمند ارشد مشغول به کار است، فردی که با پوشش و گویش محلی کمتر کسی متوجه می شود که وی یک نظامی ارتش سرخ شوروی است.

این نظامی سابق ارتش سرخ شوروی در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری فارس در هرات خود را (خاکیموف باخرتدین شاراپوویچ) معرفی کرد و گفت: پدر و مادر وی اوکراینی بوده و پیش از گرایش به اسلام یک مسیحی کاتولیک بوده است.

به گفته وی، پدر و مادرش از نظامیان سابق ارتش شوروی بوده و به همین دلیل وی در جوانی در سال 1362 به عنوان داوطلب به ارتش شوروی پیوسته به افغانستان اعزام می شود و به عنوان توپچی در فرودگاه نظامی (شیندند) در نبرد علیه مجاهدین افغان شرکت می کند.

این نظامی ارتش شوروی اظهار داشت: هنگام جنگ با مجاهدین از ناحیه سر زخمی شدم و مدت 3 ماه کامل در بستر بیماری افتادم و مردم محلی منطقه شیندند از من مراقبت می کردند.

وی در ادامه تصریح کرد: در این مدت آنان(مردم محلی) تنها مرا از مشروبات الکلی باز می داشتند و دلیلشان هم این بود که آنان مسلمان هستند و نوشیدن شراب در اسلام حرام است تا آن که نخوردن شراب برایم عادت شد و کم کم بهبود یافتم.

این نظامی بازمانده ارتش شوروی گفت: ابتدا زبان فارسی نمی فهمیدم و تصورم این بود که حتماً به جرم کشتن مجاهدین در جنگ قصاص و اعدام خواهم شد اما تصورم اشتباه بود.

وی گفت که برخورد انسان دوستانه مجاهدین در دروان اسارت باعث شد تا دین اسلام را با رضایت قلبی بپذیرد.

این نظامی سابق ارتش سرخ شوروی گفت: پس از مسلمان شدن نام (شیخ عبداله) را برای خود انتخاب کرده و همرزم مجاهدین شده و علیه نیروهای شوروی تا زمان خروج این نیروها از افغانستان جنگیده است.

شیخ عبداله گفت: مردم محلی پس از مسلمان شدن وی و خروج نیروهای شوروی از افغانستان یک خانم افغان را به همسری وی درآوردند و همه هزینه های مراسم عروسی اش را نیز پرداخت کردند.

وی افزود: سخت ترین شرایط زندگی اش در زمان حاکمیت طالبان بوده و بارها در زمان حکومت طالبان دستگیر شده و پس از مدتی دوباره آزاد شده اما هرگز قصد ترک افغانستان را نکرده است و در آن زمان در منطقه (زیرکوه) از توابع شیندند در 160 کیلومتری غرب شهر هرات زندگی کرده است.

به گفته وی بارها نماینده روسیه در افغانستان و اعضای خانواده اش در روسیه از وی خواسته اند که به روسیه باز گردد اما وی با پی پردن حقانیت اسلام و درک انسانیت و ساده زیستی مردم افغانستان هرگز نخواسته که به کشورش بازگردد.

این نظامی سابق ارتش روسیه که هم اکنون 56 سال سن دارد و از محبوبیت خاصی در بین دوستان و آشنایان افغان خود برخوردار است اظهار داشت: با گذشت 28 سال، از همزیستی با افغان ها خاطرات خوشی دارد و تا زنده است در هرات خواهد ماند و پس از مرگ هم در همین شهر دفن خواهد شد.

بر اساس گزارش کمیته جستجوی سربازان مفقود شده اتحاد جماهیر شوروی سابق در افغانستان، غیر از شیخ عبداله، 2 سرباز دیگر این کشور در ولایت (غور) و (نیمروز) زندگی می کنند و برخی دیگر هم پس از شناسایی در ولایت های (پنجشیر)، (تخار)، (بدخشان) و دیگر ولایت های شمالی و جنوبی افغانستان به روسیه بازگشته اند و تعدادی هم همانند شیخ عبداله بازگشت را نپذیرفته و زندگی در افغانستان را ترجیح داده اند.