یک گروه ۱۰ نفره از پناهجویان افغان روز گذشته توسط یک هواپیمای چارتر از اسلو، پایتخت ناروی به کابل فرستاده شدند، این گروه که در بردارنده جوانان ۱۸ تا ۲۵ سال است مدعی شده اند که ناروی درخواست پناهندگی آنها را رد کرده است.

به گزارش انصار به نقل از رسانه ها، اعضای یک گروه از پناهجویان که روز یکشنبه (10 نوامبر / 19 عقرب 1392) از اسلو، پایتخت ناروی به کابل فرستاده شدند، ادعا میکنند که ناروی شرایط افغانستان را در نظر نگرفته و درخواست پناهندگی آنان را رد کرده و آنان را اخراج نموده است.

به نقل از دویچه وله، این جوانان که 18 تا 25 سال عمر دارند، در یک هواپیمای اختصاصی (چارتر) به میدان هوایی بین المللی کابل منتقل شدند.

این جوانان میگویند که با قبول خطرهای زیاد در مسیر راه و هزینه کردن مبالغ هنگفت خود را به ناروی در اروپا رساندند. آنها از جامعه جهانی و حکومت افغانستان میخواهند که صدای آنان را بشنوند و درک کنند که جان آنان در این کشور در خطر است.

نظیف، جوانی است که از طریق ایران، ترکیه، یونان و ایتالیا با تحمل خطرهای زیاد خود را به ناروی رسانده بود. او میگوید که با آنان در ناروی بسیار بد برخورد شده است و در وضعیتی نا مناسب که مردم افغانستان در حال گریز هستند، دوباره آنان را به افغانستان اخراج کرده اند. او میگوید: (آنجا با ما بسیار بد رفتار کردند. نه به ما خانه دادند، نه مواد خوراکی کافی و نه هم اجازه کار به ما دادند).

افغان ها تا رسیدن به اروپا در مسیر راه با خطرهای مختلفی روبرو میشوند. خیلی از آنها در مسیر راه جان شان را از دست میدهند. خانواده های زیادی در اروپا زندگی میکنند که در راه مهاجرت یک یا چند عضو خانواده شان را از دست داده اند. علاوه بر مرگ، پناهجویان افغان در مسیرهای مهاجرت با معیوبیت های جدی و قطع عضو نیز روبرو هستند.

محمدعلی، جوان دیگری است که از ولسوالی جاغوری ولایت غزنی خودش را به سختی به ناروی رسانده بود. او میگوید که دو عضو خانواده اش را در مسیر راه از دست داده است و حالا در افغانستان جایی و کسی را برای زندگی کردن ندارد. او میگوید: (همراه با خانواده ام از ترکیه به سوی ناروی در حرکت بودیم، کشتی ما در شب غرق شد و من دو عضو خانواده ام را از دست دادم. این سفرم با با مشکلات بسیار زیاد به پایان رساندم).

این افراد که به تازگی از اروپا به افغانستان اخراج شده اند ظاهرا با مشکلات روحی و روانی زیادی نیز دست به گریبان اند.آنها فرار از جنگ و امید برای داشتن زندگی آرام و خوب در اروپا را انگیزه انتخاب کردن این راه پر خطر میخوانند. علاوه بر این مشکلات دسترسی به لقمه نانی در کشورهای اروپایی نیز یکی دیگر از علت هایی است که آنان عنوان میکنند.

با این همه مشکل آیا واقعا اروپا جایی است که ارزش به جان خریدن خطر مرگ را دارد؟

سردار، یکی از این جوانان اخراج شده است، او در پاسخ به این پرسش میگوید: (کسانی که پناهندگی شان آنجا (اروپا) قبول نمی شود؛ به شکل مخفی و سیاه (غیر قانونی) زندگی میکنند. به وکیل دسترسی ندارند و به داکتر هم رفته نمی توانند، از این گونه مشکلات زیاد میبینند). وی میگوید که زندگی در اروپا هم به نوبه خودش سختی های زیادی داشته و در صورتی که فرد واقعا جانش در خطر نباشد، ارزش این را ندارد که خود را برای رفتن به اروپا با خطر مرگ مواجه سازد.

در همین حال مرتضی رئوفی، یک عضو کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان در کابل در واکنش به اخراج این گروه ده نفری جوانان از اروپا میگوید: (اگر چه افغانستان را هنوز هم نمی توان به عنوان یک منطقه امن پنداشت، اما افغان ها هم باید از رفتن به اروپا به وسیله قاچاق بران انسان خودداری کنند).

به گفته وی خطرهایی که افغان ها برای رسیدن به اروپا به جان میخرند از خطر زندگی کردن در افغانستان ناامن بیشتر است. وی میافزاید: (افغانستان از جمله کشورهایی است که خیلی از اتباعش مهاجرت میکنند. اما این واقعا نگران کننده است که آنان در مسیر راه با مرگ، آزار جنسی، آدم ربایی و گم کردن اعضای خانواده و مشکلات اقتصادی زیادی روبرو میشوند. برخی هم به مقصدشان مثل آلمان، انگلستان و برخی دیگر کشورهای اروپایی میرسند؛ اما همه قبول نمی شوند، پرونده های شان بررسی میشود، برخی ها جواب رد میگیرند و اخراج میشوند و یا هم برای مدت طولانی منتظر جواب میمانند).

این گروه از جوانان پناهجوی افغان در حالی از ناروی اخراج شده اند که ظاهر طنین، نماینده دائمی افغانستان در ملل متحد، در سومین نشست این سازمان در مورد مهاجران از کشورهایی که مهاجران افغان را میپذیرند، سپاسگزاری کرد. او از اتحادیه اروپا و امریکا خواست که به کمک های شان به مهاجران افغان تا زمانی ادامه بدهند که حکومت این کشور بتواند برای همه اتباعش امکانات لازم برای زندگی را فراهم سازد.