امروز چهل و یکمین سالروز سقوط حکومت کمونیستی در افغانستان و پیروزی مجاهدین بود، اما این پیروزی به دلیل اختلافات و جنگ های داخلی بین احزاب جهادی به کام مردم افغانستان تلخ شد.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از تسنیم، کودتای هفت ثور توسط حزب دموکراتیک خلق افغانستان منجر به روی کار آمدن حکومت کمونیستی در این کشور شد. حکومت کمونیستی که برای تحمیل عقاید الحادی و مارکسیستی بر مردم افغانستان تلاش می کرد، اما با واکنش جدی مردم روبه رو شد و رفته رفته قیام های مردمی در این کشور شکل گرفت.

وقتی نظام «داوود خان» براثر کودتای کمونیستی سقوط کرد و چپی ها به قدرت رسیدند، با شکل گیری آهسته آهسته مقاومت در برابر آن ها، سربازان روس برای حمایت از نظام دست نشانده شان وارد افغانستان شدند.

در آن دوران حکومت کمونیستی برای از بین بردن دین و فرهنگ اسلامی مردم افغانستان تلاش می کرد. حزب دموکراتیک خلق دین را افیون جامعه می خواند و از هیچ جنایت و شکنجه ای در راستای مبارزه با عقاید اسلامی پرهیز نمی کرد.

حکومت کمونیستی نزدیک به 27هزار نفر از روحانیون و بزرگان مردمی را به منظور سرکوب قیام های مردمی در این کشور اعدام کرد؛ اما با وجود سرکوب های وحشیانه حکومت کمونیستی قیام های مردمی علیه حکومت کمونیستی در سراسر افغانستان آغاز شد و قشون سرخ شوروی نیز در حمایت از حکومت کمونیستی به کشتار مردم افغانستان رو آورد.

در نهایت مردم متدین افغانستان پس از 14 سال جنگ و مقاومت، حکومت کمونیستی و ابرقدرت تا دندان مسلح را شکست دادند و هشتم ثور سال 1371 نیروهای مجاهدین آخرین سنگر حکومت کمونیستی در کابل را تصرف کردند و پرچم سبز مجاهدین با شعار کلمه مقدس (لااله الله، محمد الرسول الله) بر فراز ارگ ریاست جمهوری این کشور و تمام نواحی شهر کابل به اهتزاز درآمد.

در دوران مقاومت چهارده ساله مردم افغانستان علیه قشون شوروی سابق و نیروهای دولت کمونیستی بیش از یک میلیون افغان کشته شدند و حدود یک میلیون تن دیگر نیز زخمی شدند و تمامی زیرساخت های این کشور نابود شدند.

مردم افغانستان که برای کسب این پیروزی بیش از یک میلیون شهید و صدها هزار زخمی داده بودند منتظر ثمره شیرین جهاد و مقاومتشان بودند، اما اختلاف سران احزاب جهادی که موجب آغاز جنگ های داخلی در این کشور شد، شهد پیروزی هشتم ثور را به کام ملت افغانستان تلخ کرد.

اگر چه هشتم ثور (هشت اردیبهشت) روز تاریخی و پرافتخاری برای مردم افغانستان محسوب می شود، اما این پیروزی در سایه حوادثی که پس از آن به وقوع پیوست قرار گرفت و سرآغازی برای جنگ های داخلی در این کشور شد.

تفسیرهای متفاوتی از چگونگی آغاز جنگ های داخلی در افغانستان وجود دارد، اما آنچه مسلم است این جنگ ها هرگز نمی تواند حقانیت جهاد مردم افغانستان در برابر شوروی و دولت کمونیستی را زیر سؤال ببرد.

جنگ های داخلی در افغانستان که بر اثر مداخلات کشورهای غربی، پاکستان و عربستان بر سر تقسیم قدرت بین سران احزاب جهادی در این کشور به وجود آمد برای چهار سال دوام یافت و بر اثر آن نیز ده ها هزار نفر در این کشور جان خود را از دست دادند.

کشورهای غربی، آمریکا و متحدان منطقه ای آن به دلیل رقابتی که با شوروی داشتند از جهاد مردم افغانستان حمایت کردند، اما آرمانهای ملت مسلمان افغانستان مبنی بر تشکیل یک حکومت اسلامی برای آنها نگران کننده بود، از همین رو با مهره قرار دادن برخی از رهبران جهادی مانند «گلبدین حکمتیار» به جنگ های داخلی دامن زدند.

بر اثر عملکرد نادرست رهبران جهادی که نتوانستند در برابر توطئه کشورهای غربی در افغانستان اتحاد و همدلی خودشان را حفظ کنند و دستاورد بزرگ هشتم ثور که مردم افغانستان برای آن قربانی های فراوانی را متحمل شده بودند، کمرنگ شد.

در حالیکه هنوز افغانستان از اثرات مخرب مداخله نظامی شوروی رنج می برد و 23 سال جنگ خانمان سوز را بر اثر مداخلات خارجی تجربه کرده بود، حمله آمریکا به افغانستان جنگ بی پایان دیگری را در این کشور رقم زد.

اگر چه سقوط دولت کمونیستی پس از خروج شوروی و پیروزی مجاهدین را می توان پایان کمونیسم در افغانستان دانست، اما حمله آمریکا به افغانستان را نیز می توان ورود لیبرالیست ها به این کشور عنوان کرد.

شمار بسیاری از مردم افغانستان هشتم ثور را مایه افتخار می دانند؛ چراکه توانستند کشور خود را از استعمار شوروی سابق نجات دهند و به استقلال دست یابند، ولی تعدادی هم استقلال افغانستان را در شرایطی که کشورشان در حال حاضر در کنترل کشورهای غربی است بی معنی می دانند.