ای خالق توانا، ای سرچشمه زیباییها و کمال، ای گرداننده ی شب و روز، پدید آورنده ی فصلها و ای مدبّر کل هستی! تنها تویی که بهاران چهره ای تازه و نو به طبیعت می بخشی، غنچه ها را می شکافی و گلهای ملّون و معطّر را می رویانی.خاضعانه از تو ای خدای رحمان می خواهیم که زمستان غم و اندوه دلها را با آیات روح بخش قرآن مجید و قرآن طبیعت به بهاری زیبا، پر از شادی و طراوت، پر از صفا و آرامش مبدل سازی آمین.

با توجه به موقعیت زمانی که سرآغاز سال نو و فصل بیداری طبیعت از خواب گران زمستانی است، مطالبی را در این باره تقدیم حضورتان خواهیم کرد.

آیین های سال نو

قبل از نوروز مردم با برداشتهای خاصی خانه تکانی می کنند. در روزهای آخر سال به دیدار قبور و مردگان می روند. در روز نوروز هم آدابی مثل چیدن سفره هفت سین، عیدی دادن و عیدی گرفتن و... وجود دارد. بعد از نوروز هم دید و بازدید از اقوام و در پایان مردم مهمان طبیعت می شوند. در ضمن در مناطق مختلف افغانستان، تاجیکستان، ایران، ازبکستان، آذربایجان، مناطق کُردنشین و... آیین های خاص دیگری هم به چشم می خورد.

جشن نوروز و اسلام

خداوند حکیم وجود اقوام مختلف را در چندین آیه از قرآن به ما گوشزد می کند. پیامبر (ص) نیز در چندین حدیث به این مطلب اشاره می کند. مثلاً «ان لکل قوم عیداً و هذا عیدنا» (شیخین و نسایی) یعنی هر قومی برای خودش عیدی دارد و امروز عید ماست. دو جشن رمضان (فطر) و قربان (ضحی) جشن های دینی ما مسلمانان بوده و جشن نوروز هم جشن ملی فارس ها و کردها و دیگر اقوام آریایی و غیره می باشد.

آثار و فواید عید نوروز

پدیده های اجتماعی که در بین عموم مردم رواج پیدا می کند، اغلب جنبه های مثبت زیادی دارد و گاهی هم کمی ضرر دارد. ما در اینجا به چند فایده آن اشاره می کنیم.

1. تجدید روحیه و قوای مردم.

2. رفت و آمد و افزایش صمیمیت ونیز رفع کدورتها در بین مردم.

3. ایجاد همبستگی ملی و اتحاد بیشتر.

4. احیای هویت ملی و مقابله با تهاجم فرهنگی.

5. و مهم تر از همه دعوت به تفکر در خود و دنیای اطرافمان و توجه به چند نکته که با آمدن سال نو برای همه پیش می آید:

 (الف) همانگونه که می دانیم و می بینیم کشاورزان، تاجران و... در پایان هر سال، سود و زیان فعالیت یکساله ی خود را مورد بررسی و ارزیابی قرار می دهند تا بر اساس آن بتوانند برای مرحله بعدی از فعالیت در سال نو، برنامه ریزی مناسب و صحیحی را تدوین کنند. ما نیز به عنوان یک مسلمان بیاییم و دقت کنیم! حالا که یک سال دیگر از عمر کوتاه ما سپری شده و به پایان رسیده است، آیا سود و زیان آن را برآورد نموده ایم؛ تا بر اساس آن یک نتیجه درست گرفته باشیم و زندگی سال جدید را بر روی آن پایه ریزی کنیم؟ از خود بپرسیم که در سال 1397 تا چه اندازه توانسته ایم خدای خویش را از خود راضی گردانیم؟ آیا دستورات او برایمان مهم بوده یا هواهای نفسانی؟ بیاییم هر کدام از اعمال نیک و بد خود را در ترازو قرار دهیم و با هم بسنجیم.

زیرا پشیمانی در این دنیا باعث سعادت و خوشبختی دو دنیا، اما پشیمانی در آخرت مایه ی خسران و هلاکت است.

 (ب) پیامبر در حدیثی می فرماید: « تفکّر فی خلق ا... و لا تفکّر فی ذات ا...»: درباره ی مخلوقات خدا فکر کنید نه در ذات خداوند. اما کدام مخلوق؟ تمام هستی مخلوق خداوند است. خورشید و ستارگان و سیارات، شب و روز، کوه و دشت و... هر کدام نشانه و آیتی از خدای رحمان برای بندگان اوست که درباره اش فکر کنند و بیش از پیش پی به عظمت و قدرت خالق هستی ببرند. پس آیات شنیدنی را بشنوید، دیدنیها را ببینید و به سیر و سفر بپردازید « قُل سیروا فی الارضِ». اما نباید فراموش کرد که همه اینها باید آگاهانه و عابدانه باشد زیرا خداوند می فرماید: « انَّ السمعَ و البصَرَ و الفؤاد کلُّ اولئکَ کان عنهُ مسؤلاً»: همانا گوش و چشم و دل انسان مسؤولیت دارند.

 (ج) با زنده شدن دوباره طبیعت و پویش و رویش ساده گیاهان و درختان، برای ما ثابت می شود و قلبمان مطمئن می گردد که روزی به همین سادگی همگی انسانها از خواب سنگین چندین ساله بر می خیزند و از قبرها بر انگیخته می شوند و در صحرای قیامت برای محاسبه آماده خواهند شد و ما هم یکی از آنها خواهیم بود. خداوند می فرماید:«از آسمان آب پر برکتی را باراندیم و با آن باغها و دانه ها رویاندیم، ما به وسیله آب باران سرزمین مرده را زنده گرداندیم( آری زنده شدن مردگان و) از گور سر برآوردن آنان نیز همین گونه است( ق9-11). و در همین سوره می فرماید:« بله فقط ما زنده می گردانیم و می میرانیم و بازگشت مردمان به سوی ماست، روزی زمین از روی مردم می شکافد و کنار می رود و ایشان به سرعت بیرون می آیند، آنروز روز گردهمایی است و آن برای ما سهل و آسان است و رنج و زحمتی ندارد. » (ق43 و44 ). پس بدان که تو فقط برای این دنیا خلق نشده ای، بلکه این دنیا جای سعی و تلاش و آخرت، جای زنده شدن و محاسبه است.

 (د) برادر و خواهر مسلمان! ما با خدای خود عهد بسته ایم که فقط بنده او بوده و تسلیم اوامر او باشیم و بس. قرار نیست همانند یهودیان و مسیحیان بعضی از دستورات او را قبول و بعضی را به باد فراموشی بسپاریم. اگر چنین باشد با آنها فرقی نخواهیم داشت و ما هم سر از پرده ی کفر در خواهیم آورد. و بدانیم مطابق امر خدا زیستن، هدایت است و سعادت و بقیه ی راهها ضلالت است و گمراهی، لذا در هر کاری و هر چیزی باید خدا و رسول او را حَکَم و قاضی قرار دهیم نه هوای نفس و شیطان و گفته های پیشینیان را. امروزه انسانهای سرگشته و بیماردل هر یک در گوشه ای مشغول ساخت و پرداخت دین جدیدی بوده و در کتاب و مجلّات و روزنامه ها آنرا به بازار عرضه می کنند. روزی تو را زرتشتی و آتش پرست معرفی می کنند. چه بسا در آینده تو را مسیحی، یهودی و گاو پرست نیز معرفی کنند. در حالیکه همه ی این نوشته ها و برنامه های خیالی برای منحرف کردن مسلمانان از جاده مستقیم هدایت و خوشبختی به سوی کفر و ماده پرستی و بداخلاقی است تا در نهایت صاحبان قلمهای شکسته و زهرآلود به مقاصد شوم خود دست یابند. لذا ما به عنوان یک مسلمان و تابع قرآن و سنت رسول ا... به استقبال سال نو رفته و آن را جشن می گیریم و به همدیگر تبریک عرض کرده و سال پر از موفقیت را از خداوند برای همدیگر خواستاریم و دلهایمان را، خانواده و جامعه را پر از شادی و سرور خواهیم کرد. طبیعت زیبای بهاری را دوست داریم و به شادی و خرمی آن، شاد و خرم خواهیم شد. همه ی روزهای بهار را نیک و نعمت خدا تلقی می کنیم و نه 11و نه 39 و نه 13 را نحس و بدشوم نمی دانیم. بلکه آنچه نحس و نامبارک است، کارهای ناشایست و مخالف با شریعت اسلام است که در این روزها و در ایام دیگر به وسیله ی برخی افراد انجام می شود و بس. ما همگی تصمیم می گیریم و عزم خود را جزم می کنیم که در هر روزی از روزهای سال خود را گناه آلوده نسازیم. ان شاء ا... .